Singharvest

Organek

Karolina — Wed, 31 Jul 2019 15:54:48 +0000

W ostatnich latach zawładną sceną alternatywną, rockową w Polsce. Może nie jest tak często puszczany w komercyjnych stacjach radiowych jak Roxette, ale jest bardzo popularny wśród młodych ludzi. To Tomasz Organek. Jeden z czołowych przedstawicieli polskiego rocka niezależnego. Może z tą niezależnością trzeba nie przesadzać, jednak nie da się ukryć, że zespół Tomka Organka zyskał status gwiazdy na polskim rynku muzycznym. Bardzo charakterystyczny artystyczny image pomógł w podbiciu serc zwłaszcza żeńskiej części publiczności. Rockowy pazur z grzywki, opadający na jedną stronę twarzy, do tego broda z zarostem, niby nie stylizowana, choć dopracowana w każdym szczególe. A do tego wszystkiego bardzo niepokorne spojrzenie. To właśnie podbija serca fanek w Polsce. A Tomasz Organek robi to wyjątkowo dobrze.
Tomasz urodził się w Suwałkach 30 listopada 1976 roku. Jest nie tylko piosenkarzem i gitarzystą. To także autor tekstów i kompozytor. Organek jest Członkiem Akademii Fonograficznej ZPAV, współzałożycielem i członkiem zespołu SOFA, a także twórcą projektu Ørganek.
Tomasz jest absolwentem III Liceum Ogólnokształcącego im. Alferda Lityńskiego, a także filologii angielskiej na UMK w Toruniu. Jego miłość do muzyki zaowocowała ukończeniem Akademii Muzycznej w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej grając na elektrycznej gitarze. Jako członek i współzałożyciel zespołu SOFA, mógł pokazać swój śpiew. Jest tu bowiem współwokalistą, obok Kasi Kurzawskiej i MC S.T.U.B. Kiedy SOFA wydała swoją debiutancką płytę pod tytułem Many Stylez, Organek był autorem znacznej części teksów, a także po części odpowiadał za muzykę. Album w 2007 roku otrzymał nagrodę polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyka” w kategorii „Nowa twarz fonografii”. Drugi album grupy ukazał się w 2009 roku, a kolejny w 2012 roku. Wciąż pokazywał swój talent jako kompozytor, tekściarz i producent.
Tomasz Organek występował także jako gitarzysta. Chętnie grał z Foxem. Organek wystąpił gościnnie na jego albumie „Fox Box” w utworze „Mind Goes Blank”. Kolejnym utworem wspólnie nagranym i wykonywanym był „Communication Breakdown”.
W 2013 roku powstał zespół Ørganek. Pomimo wszelkich starań, tak na prawdę Organek wypłynął dopiero podczas udziału w Męskim Graniu w 2014 roku. Dopiero udział w tym projekcie przyniósł mu posłuch w rozgłośniach radiowych i bycie rozpoznawalnym na szerszą skalę. Trzeba też przyznać, że debiutancki album zespołu Ørganek, narobił sporego zamieszkania. Pierwszy, promujący krążek singiel, nosił tytuł „Kate Moss” i okazał się strzałem w dziesiątkę. Stacje radiowe chętnie go grały, a w Esce Rock zajął nawet pierwsze miejsce listy przebojów NRD- Najlepsza Rockowa Dwudziestka.

Liroy

Karolina — Sat, 29 Jun 2019 23:05:06 +0000

„Scyzoryk, scyzoryk, tak na mnie wołają…” śpiewał w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku Piotr Krzysztof Marzec, znany szerszej publiczności jako Liroy. I to był właściwie jego największy hit. Album z tym utworem sprzedał się w nakładzie przekraczającym pięćset tysięcy kopii, co stanowi do tej pory największy komercyjny sukces polskiego hip-hopu. Sukces ten po prawie dwudziestu latach piosenkarz przekuł w sukces polityczny dostając się do Sejmu RP jako poseł VIII kadencji.
Piotr Krzysztof Marzec urodził się 12 lipca 1971 roku w Busku-Zdroju. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął już w latach osiemdziesiątych, kiedy to występował jako DJ w klubach i dyskotekach. Jego zaangażowanie społeczne kazało mu manifestować swoje poglądy w nagraniach demonstracyjnych. W 1991 roku wyjechał do Francji. Tam założył zespół Leeroy &The Western Posse. Występował z nim m.in. w Niemczech. Po powrocie do Polski w 1992 roku jako P.M. Cool Lee nagrał pierwsze utwory, które ukazały się na wydawnictwie East On Da Mic. Niestety, to wydawnictwo nie zainteresowało ani krytyków, ani publiczność. Próbował dalej wraz z zespołem Wzgórze Ya-Pa3. Tu także nie było sukcesów, więc wraz z rodziną przeniósł się do Gdyni.
W październiku 1994 roku Marzec podpisał kontrakt z wytwórnią BMG Ariola Poland. W kolejnym roku ukazał się pierwszy singiel sygnowany ksywką Liroy, zatytułowany „Scyzoryk”. Sukces tej piosenki wynika przede wszystkim z intensywnej promocji ze strony wytwórni. Kolejnym sukcesem był utwór „Scoobiedoo Ya”. To właśnie te kawałki znalazły się na płycie „Alboom”, który osiągnął największy sukces w historii polskiego hip-hopu.
Jeśli chodzi o dalszą twórczość Liroya to nie miała ona większego sukcesu niż debiutancki album. Raper zdobył cztery Fryderyki za swoje albumy, a także nominacje do nagrody Yach Film (przegląd najlepszych teledysków). Na swoim koncie artystycznym ma między innymi występ w roli supportu przed koncertem amerykańskiego rapera Ice-T.
Raper oficjalnie karierę muzyczną zakończył w 2015 roku jako powód podając niemożliwość pogodzenia życia rodzinnego z zawodowym. A trzeba zaznaczyć, że Liroy jest ojcem czwórki dzieci.
Koniec kariery muzycznej nie oznaczał zakończenia aktywności piosenkarza. Przed wyborami w 2011 roku Liroy związał się politycznie z Januszem Palikotem, gdzie nawet zaprezentował teledysk do utworu „Kampania”. Liroy jest zwolennikiem legalizacji leczniczej marihuany. Jest także znany z popierania ruchu antyszczepionkowego. W 2015 roku w wyborach do Parlamentu startował jako nr 1 z listy komitetu Kukiz’15 w okręgu świętokrzyskim.

Eurowizja pod znakiem skandali

Karolina — Fri, 31 May 2019 15:53:05 +0000

Tegoroczny konkurs piosenki Eurowizji można uznać za zamknięty. Wygrał reprezentant Holandii, Duncan Laurence. Jednak nie milknął echa licznych skandali, jakie miały miejsce podczas całego konkursu. Wydawać się może, że to był jeden z najbardziej zeskandalizowany konkurs Eurowizji w jej historii.
Pomimo wszelkich starań zarówno Europejskiej Unii Nadawców oraz organizatorów tegorocznego konkursu, nadawcy z Izraela, nie udało się uniknąć wypadków i skandali. Najpierw Europę obiegła smutna wiadomość, że podczas rozładowywania elementów oświetleniowych, na jednego z pracowników spadła oświetleniowa konstrukcja. W wyniku wypadku mężczyzna poniósł śmierć. To rzuciło już złe światło na konkurs. Na tym jednak nie poprzestano.
W Konkursie Piosenki Eurowizji 2019 udział brał m.in. polski zespół Tulia. Kwartet zaprezentował utwór „Pali się!”, któremu zabrakło szczęścia, a mianowicie 2 punktów do wejścia do finału konkursu. Polacy nie kryli rozczarowania, bowiem występ Polek był na prawdę udany i ciekawy. Panie, przebrane w stroje ludowe z nowoczesnymi dodatkami, pokazały klasę i piękne głosy. Niestety, telewidzowie oraz jury nie podzielili polskiego entuzjazmu i ostatecznie Polki nie zakwalifikowały się do kolejnego etapu. Ale może to i lepiej, bowiem podczas finału działy się przedziwne rzeczy.
Aby uświetnić finał Konkursu, zaproszono megagwiazdę, Madonnę. Piosenkarka zaprezentowała jeden ze swoich sztandarowych i najbardziej znanych utworów „Like a Prayer”. Niestety, konkursy wymusza śpiewanie bez playbacku, co nie wyszło do końca Królowej Popu. Ponad sześćdziesięcioletnia Amerykanka pokazała, że jej głos już nie jest tym, w którym zakochały się miliony fanów jakieś 30 lat temu. Można było usłyszeć, jak Madonna nie wyciąga już wysokich dźwięków i lekko fałszuje. Przykry to obraz dla melomana i znawcy twórczości tej piosenkarki. Drugi zaprezentowany przez nią utwór dał jej możliwość wyjścia z twarzą, bowiem głos był przerobiony przez syntezator, co kryło wszelkie niedociągnięcia. Do tego bogata choreografia odwracały uwagę od słów. Ale niesmak pozostał.
Dużym potknięciem organizatorów, był błąd w liczeniu głosów. I to nie mały, bowiem miał duży wpływ na wynik głosowania i ogólną klasyfikację artystów. System pomylił się przy naliczaniu głosów z Białorusi. To wymusiło wydanie komunikatu z prawidłowo naliczonymi głosami. Zmieniło to lekko miejsca niektórych artystów. Ostatecznie wygrała Holandia, jednak w głosowaniu jury reprezentantka Macedonii Północnej, a nie jak na początku podano reprezentant Szwecji. Kolejnym skandalem było pokazanie w kamerze pary homoseksualistów, którzy byli na widowni i się pocałowali. Do tego pokazano występ transseksualistki, Dany International. Choć akurat do tego typu występów powoli zaczynamy się przyzwyczajać. Wystarczy sięgnąć pamięcią w przeszłość i przywołać postać Conchity Wurst. Innym skandalem był występ i zachowanie reprezentantów Islandii. Najpierw zaprezentowali się w strojach masochistycznych, a ich występ podszyty był właśnie zachowaniami BDSM. Po występie artyści pokazali widzom flagę Palestyny z napisem „Uwolnić Palestynę”. Organizatorzy nie wykluczają wyciągnięcia konsekwencji dla Islandii, bowiem Konkurs Piosenki Eurowizji ma być apolityczny.

Daria Zawiałow

Karolina — Tue, 30 Apr 2019 20:37:30 +0000

Polska muzyka niezależna, alternatywna, rockowa ma się całkiem nieźle. I choć nie zawsze można usłyszeć młodych i ambitnych twórców w radiu ogólnopolskim, to liczba fanów stale rośnie.Do nowej fali polskiej muzyki alternatywnej na pewno należy zaliczyć Darię Zawiałow. Młoda, niespełna 30-letnia wokalistka, czaruje nieprzeciętnym głosem i oryginalnymi kompozycjami. Jej fani z pewnością doceniają każdą kolejną płytę.

Daria Zawiałow urodziła się 18 sierpnia 1992 roku w Koszalinie. Obecnie jest szczęśliwą mężatką. Jej małżonek, Tomasz Kaczmarek, jest gitarzystą w jej zespole. Para poznała się podczas udziału w czwartej edycji programu X Factor. Daria oficjalnie przyjęła po ślubie nazwisko męża, jednak na scenie wciąż występuje pod pseudonimem złożonym z nazwiska panieńskiego. Jej kontakt z muzyką zaczął się dość wcześnie. Już od dziecka wiedziała, że chce być w świecie dźwięków. Jako siedmiolatka wystąpiła w programie Od przedszkola do Opola, gdzie zaprezentowała utwór „Rzeka” zespołu Wolna Grupa Bukowina. Była dość odważnym dzieckiem, które chętnie brało udział w wielu konkursach i festiwalach dziecięcych i młodzieżowych, gdzie mogła śpiewać wybrane przez siebie piosenki. Zdecydowała także, że aby się utrzymać, będzie śpiewać z zespołem podczas wesel.

Jako nastolatka uczęszczała na zajęcia muzyczne do Mini Studia Poezji i Piosenki w Koszalińskim Centrum Kultury. Kiedy skończyła Gimnazjum, stwierdziła, że chce się dalej szkolić w śpiewie i wyjechała do Warszawy, by uczyć się od września 2008 roku w liceum o profilu muzycznym. Pierwszym dużym sukcesem była pierwsza nagroda w Dziecięcym Konkursie Aktorskiej Interpretacji Piosenki w ramach 28. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Wygrała także w 2009 roku w programie Szansa na sukces, co umożliwiło jej udział w koncercie debiuty na Festiwalu w Opolu. Później trafiła do chórków Maryli Rodowicz, gdzie śpiewała przez dwa lata.

W 2011 roku wystąpiła w czwartym sezonie programu TVN Mam talent!, gdzie udało się jej dojść do półfinału. Znów pokusiła się o udział w kolejnej edycji programu X Factor, gdzie ostatecznie dotarła do finałowej dwunastki. W 2016 znów stanęła na scenie opolskiego amfiteatru, gdzie w ramach koncertu Debiuty wzięła udział w Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki w Opolu. Została okrzyknięta odkryciem roku. Zdobyła nagrodę Polskiego Radia im. Anny Jantar. Także w mediach społecznościowych odnosi sukcesy, a jej teledyski osiągają 3,5 miliona odsłon. W 2017 roku po raz pierwszy wykonała na żywo debiutancki materiał w Studiu im. Agnieszki Osieckiej. Był to koncert transmitowany przez Program Trzeci Polskiego Radia, a wraz z Darią na scenie pojawił się Piotr Rogucki, Gaba Kulka i Bela Komoszyńska.

Jan Kiepura

Karolina — Wed, 06 Mar 2019 12:09:38 +0000

Był jednym z najzdolniejszych i najlepiej rozpoznawalnych piosenkarzy nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Jan Wiktor Kiepura urodził się w Sosnowcu 16 maja 1902 roku. Zmarł 15 sierpnia 1966 roku w Harrison koło Nowego Jorku. Był tenorem o międzynarodowej sławie. Odnosił sukcesy na deskach międzynarodowych teatrów, w salach koncertowych i na ekranie kinowym. Wielki piosenkarz obdarzony nieprzeciętną barwą głosu podbijał serca melomanów na całym świecie, a do tego rozkochiwał kobiety jako filmowy bohater.
Jan Kiepura był synem Franciszka, piekarza, i Marii (Miriam) z domu Neuman. Kobieta była muzycznie uzdolniona, grała na skrzypcach. W latach 1916-1920 uczęszczał do Gimnazjum Państwowego im. Stanisława Staszica w Sosnowcu. Tam też zdał maturę. Zapisał się do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1919 roku zaciągnął się jako ochotnik do I Pułku Strzelców Bytomskich. Uczestniczył w I powstaniu śląskim. Od 1921 roku studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Jednak część pieniędzy, które otrzymywał, wydawał na lekcje śpiewu u Wacława Brzezińskiego oraz u Tadeusza Leliwy, który jako słynny tenor miał mu zdradzać „tenorowe sekrety”. Miłość do śpiewu utrzymywał w tajemnicy prawdopodobnie przed ojcem.
Pierwszy koncert Kiepury miał miejsce w 1923 roku w sali kina „Sfinks” w Sosnowcu. Rok później Kiepura został przyjęty do chóru w warszawskim Teatrze Wielkim przez Emila Młynarskiego. Tu wystąpił w roli górala w „Halce” Moniuszki. Szybko jednak tę rolę stracił, bowiem sam zdecydował o przedłużeniu kilku nut swego śpiewu, co kłóciło się ze wskazówkami dyrygenta. Do czasu wybuchu II wojny światowej wystąpił na deskach teatru we Lwowie, Poznaniu, Warszawie czy Katowicach. Śpiewał w „Tosce” Cavaradossiego, w „Giannim Schicchim” Pucciniego czy w „Strasznym Dworze” Moniuszki. Kiedy wybuchła II wojna światowa, na mocy postanowienia rządów Polski i Francji o formowaniu armii polskiej we Francji, Kiepura udał się do kraju nad Sekwaną, by wspierać polską emigrację.
Przed wojną zaczął stawać się coraz bardziej popularnym i rozpoznawalnym śpiewakiem i aktorem, stąd każde jego pojawienie się w Warszawie, wywoływało entuzjazm tłumów. Kiepura doskonale się odnajdował śpiewając z balkonu hotelu „Bristol”, z dachu samochodu czy okna wagonu. Często zdarzało mu się także przemawiać do publiczności.
Ostatecznie wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie ożenił się z Martą Eggerth. Wspólnie koncertowali, wystawiali przedstawienia i podróżowali.
Kiepura nie uniknął krytyki. Mówiono o nim z przekąsem krytykując familiarny sposób bycia na scenie czy trudności w uczeniu się nowego repertuaru. Zarzucano mu także nadmierną interesowność. Tymczasem podczas wojny i tuż po niej słał on dary dla potrzebujących. Przed wybuchem konfliktu zbrojnego dotował zdolnych lecz biednych studentów. Był także bardzo pracowity, o czym świadczą mozolne próby i szlifowanie nawet jednego dźwięku, by był on idealny.